Das waren noch Zeiten: „Elektrizität“

                         

                           „Elektizität“

 Wat moken wenn de Strom utfallt ?  ..den steiht hüüt meist all’ns up dan Kopp, de ganze Huushalt steiht mit eins still.

Nun mutt man jo segg’n, allto ööft passiert dat ja hüüt nu nich mehr, doch to de Tie’n at dat noch Oberleitungen geev, weer bi ei olligen Störm ok dat Licht meist ut för einige Stunn.

Hüttigendaags mach ma jo gornich öber nahdinken oh’n Strom to wän:

  • Telefon geiht nich
  • Compoter steht still, kein Internet und Wlan
  • Man kann nich skypen mit de Kinner und Tante Frieda
  • Fernseh kieken geiht nich, wo nu grad so’n schönen Film wär !
  • Tähnputzen geiht nich, wo is blot’s mine Tähnböst bleeben ?
  • Köhlschapp und ok de Truh‘ in Keller köhlt nich mehr.
  • heit Water und de Heizung steht still, good wenn dat Sommer is !

-Dor dinkt man furtz an de Opfer vuun dat  Hochwater in Dütschlands Süden. Schreckliche Taustän’n möt dat wän.  … de armen Lüüd !! –

Noch in de 50tiger Joohr‘n hebbt wi dan Strom vuun de Seevewerk kreegen. So ganz dull wär dat ja nich ! Hebbt de Buern drescht kunn uns Papa keine Duuerwell dreih’n. För de Festdaag wär dat schon ein Problem ok in de Futtertied. So vertell Elsbeth Harms, ein Lehrling vuun uns Papa 1946-49, dor müssen wi abends üm Tein anfangen to arbei’n und dat denn ok bet Klock ein in de Nacht, weil dor de  Strom dor wesen is , morgens üm acht güng dat aber wedder los, säh se ganz fünsch !

Minsch würn dat Tied’n.   Wenn de Frunslüüd warm Water hebben woll’n; denn müssen se noch 2 Brikett mitbringen. Dat Radio und dat Licht in de Köök und Stuuv, hett öfft tämlich flakkert.  Köhlschapp und ein Truh‘ hätt daumal,  keeneen kennt. Obst un Gemüse käm in dan kohlen Keller bi de Kartöffel glicks ünner de Trepp. Ik bün dor nich girn rünnergahn, dor wär jümmers ein dicke Krööt de mi über dan natten  Footbodden inne Mööt käm.

Heizung hebbt wi schon gornich hat, fröh to Bett, dor is dat warm, sä uns Mama. Ein warmen Stein oder Stonsdörberbuddel wör inwickelt und in’t Bett dat hett schon ganz schön watt bröcht för dan eister Schlaap.

Morgens krabbel man den jo ok na Mama un Papa in’t warme Bett !

Ingo Pape 7/2021

 

Dieser Beitrag wurde unter 14 - Plattdeutsche Geschichten, Ohne Kategorie veröffentlicht. Setze ein Lesezeichen auf den Permalink.